Total Pageviews

Tuesday, December 31, 2013

Ring Out Facebook ; Ring in New Year

The silk tree had started shedding its leaves. Shortly blood red flowers will appear and  all kind of birds will be flocking  again on the tree. I have not been to my usual evening haunt at Vadakkunaathan for sometime now. I had missed the heady fragrance of the Indian Devil tree in bloom in October-November. I am in time to see the blooming of the Silk tree.

 It was  a December evening. Mandalam season was just over and there was the usual hiatus before the Makara vilakku pilgrim rush started. Not many vehicles carrying pilgrims were parked in the temple compound.. A mild evening sun, well on its way on its northern journey from the tropic of Capricorn was hovering over the 'Naduvilal'. The sun starts its northern journey immediately after the winter solstice as per the solar calender. For us though , the 'uttaraayana' will start only on 'Makara sankrathi’ because we follow the sidereal calender.

My usual place on the parapet was awash in the light of the setting sun. It will be another half-hour before the lengthening shadows reach it. There was a cool nip in the air making the sunlight bearable and even pleasant. For the weather experts, the wind would have qualified as a light breeze measuring not more than Force 3 on the Beaufort scale. Ideal settings for one  to 'stand and stare' and perhaps ruminate. And absorb some sunlight vitamin.

The time of the year, the quiet surroundings and the congenial clime all  seemed to provide an ideal temporal and spatial setting for a retrospect of the year about to go by. As each year passes, one is reminded of  the depleting stock of time left at ones disposal. News of departing friends and colleagues reach you more often than news of their conquests and adventures. Children seems to fly away from you impelled by some unseen, compelling  centrifugal force of circumstances. One realises increasingly the profound worthlessness of some of the things and values once  held dear and how insignificant and meaningless those are in the grand scheme of nature. One start longing for reducing the accumulated clutter, simplifying ones life to the maximum and be in readiness to eventually sink in the vortex of time without making much of a ripple.

Such thoughts may sound maudlin or melancholic or pessimistic. But somehow, in some way ,the idea of simplifying my life fascinates me immensely although I am not driven by any morbid thoughts of impending departure. It is just that I realize more and more and cannot help admitting to myself that quite a few of the things and activities in which I found pleasure and used to spend a lot of my time were futile , inane, pointless.

Face book for example. My routine somehow got shaped without my knowing it into a rigmarole of getting up-FB with bed coffee- toilet-more FB.. The ‘timeline’ on your profile  enables you to go back and go through your earlier comments and statuses. I often wonder whether it was indeed me who wrote some of those comments and for what purpose. Would anyone be really impressed by such inane comments and forced humour? Was it all worthwhile? Granted one came across a few guys with whom one could be friends with  in real life too but one had to put up with  a lot of people who would at best remain mere acquaintances and a few, to avoid whom one would  be prepared to take a very wide detour. Going back to some of the statuses and comments on the timeline did not even give a feeling of ‘de javu’. 

I feared  I was becoming an FB addict.. So much so I even undertook some of the tests available in the internet to measure the intensity of one's FB addiction. The results were reassuring. I had not progressed to the level of chronic addiction and there is still some hope left. I decided to test my ability to stay away from FB for a whole week. I succeeded in limiting my comments to just two only during the whole of the last week of the year. That gave me confidence and  the needed impetus for my New Year’s resolution. 

No more FB. I shall respond only to the notifications on my email which I hope will also subside within a couple of months. I shall go back to my previous love-reading..Having decided on what to do in 2014, I proceeded to devise some concrete steps to ensure that I keep the resolutions.

1. Remove Face book from the Favourites bar.
2. Make a list of books you want to read or re-read in 2014
3  Do not touch the laptop before 8 am or after 4 pm and never on a Sunday.

The first and the last one were not very difficult. But the second one presented some difficulties. Should I shortlist books which I already have or should I include books not in my possession? After a great deal of pondering I decided to include in the list  only books in my possession, some of which I have not read yet . New books will have to claim my time and attention just on their merit or on the quality of any recommendations accompanying it. 

So where should I start ? As one who still has not fully succeeded in getting rid of the feudal spirit would be sorely tempted to do when presented with such a dilemma, I decided to 'Ring for Jeeves'. 'The inimitable Jeeves' seemed to suggest that I follow the 'Code of the Woosters' ( or rather Kozhippurams)" and reserve my first ministrations to the P.G.Wodehouse Omnibus. That seemed to be a very sensible suggestion and so I said 'Right Oh Jeeves' and "Thank you Jeeves'. Can there be a more appropriate way to begin to implement your New year resolutions than with a 'Stiff Upper Lip'?

Once the opening move was decided upon, subsequent moves fell in place like the opening moves in a chess game. Wodehouse to be followed by Harper Lee, Dostoevsky, Oscar Wilde, Cornelius Ryan, Rushdie, Kafka, Camus ........ and a daily dose of Meditations by Marcus Aurelius. One could even fit in Mein Kampf somewhere in between.

So here I am. All set to Ring out Facebook and Ring in a New Year. 

Thursday, August 8, 2013

പരകായ പ്രവേശം

പരകായ പ്രവേശം 

കുറച്ചു വൈകിയാണ് ഉറങ്ങാൻ  കിടന്നത്. ടി വി ചാനലിൽ സുകേഷ് കുമാർ ചരിഞ്ഞിരുന്നുആരോടൊ എന്തൊക്കെയോകോടതിക്കാര്യം  പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ജോണി  വാക്കർ  ബ്ലാക്ക് ലേബൽ ഒരു മൂന്നു 'പട്യാല ' പെഗ്ഗ് വീ ശിയിട്ടുമുണ്ടായിരുന്നു .അത് കൊണ്ട് മാത്രം പിറ്റേ ദിവസം ഉണർന്ന് എഴുനെൽക്കുന്നതു  ഒരു ജഡ്ജി ആയി ആവണമെന്നില്ലല്ലോ.

പക്ഷെ സംഭവിച്ചത് അങ്ങിനെയാണ്.

ഉറക്കമുണർന്നപ്പോൾ കറുത്ത കോട്ടും ഗൌണും ഇട്ട് , കഴുത്തിൽ പട്ട കെട്ടി, വെള്ള ഷർട്ടും , വെള്ള പാൻറ്സും ധരിച്ച് കട്ടിലിൽ  അങ്ങിനെ മലർന്നു കിടക്കുന്നു.  കറുത്ത  നീളൻ കയ്യുള്ള ഗൌണ്‍ ആണ്.  ഒന്നുകിൽ ഒരു സീനിയർ വക്കീൽ , അല്ലെങ്കിൽ ഒരു  ജഡ്ജി. ഈ രണ്ടു കക്ഷികൾക്കെ   നീളൻ കയ്യുള്ള ഗൌണ്‍ വിധിച്ചിട്ടുള്ളൂ.   

പ്യൂണ് തുടങ്ങി ഐഎഎസ്സ് ആഫീസർ വരെയുള്ള പദവികളിൽ ഉള്ള പെണ്ണുങ്ങൾക്ക്‌ കല്യാണത്തിന്നു  , മാച്ച് ' ആവുന്ന ഒരേ ഒരു  ജോലി   ആണ് ,വക്കീൽപ്പണി . എങ്കിൽ കൂടി ഒരു വക്കീൽ  ആവാൻ ഒരു വിഷമം. കക്ഷി ആയി വരുന്നത് വല്ല ഒറ്റക്കയ്യൻ ചാമിയോ, കസബൊ  മറ്റോ ആണെങ്കിലോ നാട്ടുകാർഎന്ന് പറയുന്ന കളർലെസ്സ്,ഒദോർലെസ്സ്,റ്റെയ്സ്റ്റ്ലെസ്സ് സാധനങ്ങൾ  വല്ല ഒഴിഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് വെച്ച് കയ്യിൽ  കിട്ടിയാൽ ചാമ്പും, പഞ്ചറാ ക്കും

 ജഡ്ജി ആയതു നന്നായി എന്ന് മനസ്സിൽ  വിചാരിച്ചു : ഗ്രെഗൊർ സാംസയെ പോലെ ഒരു വലിയ  കീടം ആയിട്ടല്ലല്ലോ രൂപാന്തരത്വം. .  ഹോമോ സേപ്പിയൻസിൽ തന്നെ പരിണാമം ഒതുങ്ങി നിന്നുവല്ലോ. ജഡ്ജിപ്പണികുറെനാൾ തുടർന്നാൽ മിക്കവരും   മറ്റൊരു സ്പീഷീസ് ആകാറുണ്ട് എന്നിരുന്നാലും .

ഒരു രണ്ടാം ചിന്തയിൽ വക്കീൽ വേഷം  ആണ് നല്ലത് എന്ന് തോന്നി. 'വക്കീൽ' ആവുമ്പോൾ കുറച്ചു കു ടി സഞ്ചാര സ്വാതന്ത്ര്യം ഉണ്ട്.പഞ്ചായത്ത് ബോർഡിലേക്ക് വേണമെങ്കിൽ മത്സരിക്കാം,ബെവ്കോ  കു ൽ നിന്ന് മദ്യം മേടിക്കാം അങ്ങിനെ പലതും. ഇനിപറഞ്ഞിട്ട്കാര്യമില്ല. In limine, ഫസ്റ്റിലന്നെ ,എർക്കനവേ, ശുരൂ സെ , ജഡ്ജ് ആണെന്ന്തീരുമാനിച്ചതാണല്ലോ ഇനി അതിനു  മാറ്റമില്ല അപ്പോൾ തൊട്ടു  തുടങ്ങിയതാണ്‌ ഈ ലത്തീന്റെ വരവ്. ഇനി ലത്തീൻ വെച്ച് അലക്കുക തന്നെ. cadit quaestio. (ബേറെ ബല്യ ബർത്താനം ബേണ്ട .)

ആ ചിന്തയുടെ മുകളിൽ ഒരു ന്യായാധിപനായി  കിടക്കയിൽ നിന്നും എഴുനേറ്റു. കയ്യിൽ  നോക്കി ലക്ഷ്മി ,സരസ്വതി,ഗൌരി മുതൽ പ്രതികൾ കൈവശം തന്നെയുണ്ടെന്ന് തീർച്ചപ്പെടുത്തി.ശാന്തസമുദ്രം എടുത്തു ചുറ്റിയ    ഭൂമീ ദേവിക്ക് കസ്റ്റമറി  ചവിട്ടു കൊടുത്ത് ഉണർത്തി , സോറി പറഞ്ഞു.  'ദാറ്റ്‌സ്  ആൾ റൈറ്റ് എന്ന് ആയമ്മ ചരമ ഗീതം പാടി.

ജഡ്ജി ആയി തന്നെ പ്രഭാത കൃത്യങ്ങൾ സാധിച്ചു.  ".ജഠരാഗ്നി മീതെ ബ്രൂ കാപ്പി " എന്ന് വേദം പാടി രണ്ടു കപ്പ്‌  അകത്താക്കി.  ക്ര്യത്യം പത്തു മണിക്ക്   നെയ്യും പരിപ്പും സാമ്പാറും കൂട്ടി, ഒരു ഉരുള പിതൃക്കൾക്കും ഒരു ഉരുള ആദിവാസികൾക്കും നീക്കി  വെച്ച ശേഷം, മൂക്കറ്റം   ഊണ് കഴിച്ചു. ജഡ്ജി വേഷത്തിൽ 'കണവനെ കണ്‍ കണ്ട ദൈവ'ത്തെ കണ്ട അമ്മ്യാർ അശേഷം പരിഭ്രമിച്ചില്ല. പതിവായി തന്റെ നേരെ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന ദേഹം,  corpus delicti, ബോഡി ഓഫ് ദി ക്രൈം, അത് തന്നെയാണെന്ന് അമ്മ്യാർ പെട്ടെന്ന് തന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ഇരുപതു കുതിരകളെ പൂട്ടിയ ഇന്നോവ രഥം ബംഗ്ലാവിന്നു മുന്നിൽത്തന്നെ കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു, പുറകിലെ ഡോർ  തുറന്ന് , പിൻസീറ്റിൽ മലർന്നു കിടക്കാൻ സഹായിച്ച ശേഷം വില്ല്  ശിപായി മുൻ   സീറ്റിൽ   കയറി ഒതുങ്ങിയിരുന്നു. ഇന്നോവയുടെ കടിഞ്ഞാണ്‍ അയച്ച് സാരഥി  അച്യുതൻ രഥവേഗം അഭിനയിച്ചു. രഥത്തിനു മുകളിൽ ഇരുന്ന് ഹനുമാൻ ചുവന്ന  ബീക്കണ്‍ തെളിയിക്കവേ രഥം  കോടതിയെ ലക്ഷ്യമാക്കി കുതിച്ചു. കൃത്യം പത്തരക്ക് അടികലശൽനടത്തുന്ന പൊതുജനങ്ങളുടെയും വക്കീലന്മാരുടെയും നടുവിൽ സാരഥി  അച്ചു രഥം 'സ്ഥാപയിത്വ'.

ഇടം വലം നോക്കാതെ ചേമ്പറിലേക്ക് നടന്നു. മുന്നിൽ അയിത്തക്കാരെ ആട്ടി ഓടിച്ച്  വില്ല് ശിപായി. കസേരയിൽ കയറി ഇരുന്ന്  അന്നത്തെ പോസ്റ്റിങ്ങ്‌ ലിസ്റ്റ് നോക്കി. മിക്കതും മറ്റൊരു ദിവസത്തേക്ക് പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്യാനുള്ള കേസ് കെട്ടുകളാണ് .വക്കീലന്മാർക്ക് ഫീസ്‌ കൊടുത്തിട്ടും കോടതിയിൽ കയറി ഇറങ്ങിയിട്ടും വാദിക്കും പ്രതിക്കും  ഒരു വിധം പൂതി കെട്ടാലെ കേസ് എടുക്കാൻ പാടുള്ളൂ. അത് വരെ തിമിര ശസ്ത്രക്രിയ പോലെ 'മൂപ്പായില്ല' എന്ന് പറഞ്ഞു മടക്കണം എന്നാണു രത്തൻലാൽ ധീരജ് ലാലിൻറെ ഇന്ത്യൻ പീനൽ കോഡിൽ    പറയുന്നത്. അതാണ്‌ പ്രോപ്പർ ഡിസ്പോസൽ .

കൃത്യം പതിനൊന്നു മണിക്ക് ചേംബറിൽ നിന്നും കോടതി മുറിയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ശിപായി മുൻകൂട്ടി  ബെല്ലടിച്ച് അറിയിച്ചത് കൊണ്ട് വക്കീലന്മാരും മറ്റുള്ളവരും, പലവകകളും  എഴുനേറ്റു നിന്നിരുന്നു. രാമാനന്ദ സാഗറിന്റെ ശ്രീരാമനെ പോലെ ഒരു താണു  തൊഴുകൽ പാസ്സാക്കിയ ശേഷം കസാലയിൽ ഇരുന്നു. തൊഴുതു മടങ്ങും സന്ധ്യകളോടൊപ്പം വക്കീലന്മാരും, കക്ഷികളും പലവകകളും ബെഞ്ചിലും കസാലയിലുമായി ഇരുന്നു..

മാറ്റി വെക്കേണ്ട കേസുകളെല്ലാം അതതു നമ്പർ വിളിച്ച് പുതിയ തിയ്യതി കൊടുത്തു .അതോടെ ഉച്ച ഭക്ഷണത്തിന്നു സമയമായി. ചെയ്തു തീർത്ത  ജോലി യുടെ ഭാരം കാരണവും, രാവിലെ തന്നെ അമ്മ്യാർ സാതം പോട്ടതിനാലും  ലഞ്ച് റിസേസ്സിൽ ഒന്ന് മയങ്ങി. ഒരു നാൽപ്പത് കണ്ണ് ചിമ്മൽ. ഫോർട്ടി വിങ്ക്സ്.റിപ്  വാൻ വിങ്കിൽ .  . നാൽപ്പത്തി ഒന്നാം വിങ്കിൽ എഴുനേറ്റു, മൂരി നിവർന്നു മൂരിയെ  ചാപ്സാക്കാൻ വാണിയംകുളം ചന്തയിലേക്ക് അയച്ചു.

റിസെസ്സ് കഴിഞ്ഞു പിന്നെയും കോടതി കൂടിയപ്പോൾ ബെഞ്ചുകൾ പകുതി കാലി. .പാറ,പീറ  വക്കീലന്മാർ മുയ്മനും  സ്ഥലം കാലി  ആക്കിയിരിക്കുന്നു.. യുണിഫൊർമിൽഒരുഡിവൈഎസ്പിയുംകണ്‍ഷെബിൾമാർഎന്ന്തോന്നിക്കുന്നരണ്ടുസിവിൽഡിഫെൻസ്ആപ്പീസർമാരുംഅവർക്ക്നടുവിൽഒരുവ്യാഴവട്ടത്തിന്നു മുൻപ് ഷഷ്ടിപൂർത്തി ആഘോഷിച്ച  ഒരു ബാല്യക്കാരൻ ചെക്കനും .

കോടതി മുറിയുടെ മൂലയിൽ ഒരു കൂട്ടിൽ ഒരു തത്ത . ബെഞ്ച്‌ ഗുമസ്ഥനോട് ചോദിച്ചു;

' ആരാ പക്ഷി ശാസ്ത്രക്കാരൻ?'

ബെ .ഗു :  ' അത് വേഷം മാറിയ ഒരു സി .ബി.ഐ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ ആണ്. സർക്കാർ ഈ കേസിൽ ഒരു സി.ബി.ഐ.അന്വേഷണം ആവശ്യപ്പെടാൻ സാധ്യതയുണ്ട് എന്ന് കേട്ട് വന്നതാണ്..'

" ഒനെന്തിനാ ഒരു  പുന്നാര പനംതത്ത ആയി വന്നിരിക്കുന്നത്?"

ബെ .ഗു : " സുപ്രീം കോടതി സിബി ഐ ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാർക്ക്  നിർദേശിച്ചിട്ടുള്ള പുതിയ ഡ്രെസ്സ് കോഡ് ആണ്, യുവർ ഓണർ "

" പ്രൊസീഡ് "

'ബെഞ്ച് ഗുമസ്തൻ  എഴുനേറ്റു കൂവി.

ഓ .പി നമ്പർ 203 / 2013 , സ്റ്റേറ്റ് vs  ചെറ്റ യിൽ  റപ്പായി

ശിപായി ഏറ്റു പാടി; "ചെറ്റ യിൽ ചെറ്റ റപ്പായി ഹാജരുണ്ടോ"

ശിപായി 'ചെറ്റ' ആവർത്തിച്ചത് നോട്ടു ചെയ്തുവെങ്കിലും കോടതി അലക്ഷ്യത്തിന്നു കേസ് എടുത്തില്ല. ഇഹപര ലോകങ്ങളിൽ എല്ലായിടത്തും അലക്ഷ്യം കാണിക്കാൻ ശിപയിമാർക്ക് പവ്വറുണ്ട് .

പ്രതി കൂട്ടിൽ  കയറി നിന്നു . പ്രതി ആ   ബാല്യക്കാരൻ ചെക്കൻ തന്നെ കേസ് ഒരു ജാമ്യാപേക്ഷയാണ് . സെക്ഷൻ 376  I P C പ്രകാരം പോലീസ് ചാർജ് ചെയ്ത ഒരു ബലാത്സംഗ കേസ്.

ജാമ്യാപേക്ഷ എതിർത്ത് പോലീസ്. . പോലീസിന്നു വേണ്ടി പബ്ലിക് പ്രോസികുട്ടർ വാദിച്ചു. ബാല്യക്കാരനെ പുറത്തുവിട്ടാൽ തെളിവ് നശിപ്പിക്കുന്നതിനു പുറമേ ഇന്ത്യയുടെ കുടുംബാസൂത്രണ പരിപാടി അപ്പാടെ തകരാറാക്കാൻ  സാധ്യതയുണ്ടെന്നു ഐ ബി രഹസ്യവിവരം കൊടുത്തിട്ടുണ്ടെത്രേ .

പ്രതി ഭാഗം വക്കീൽ നായരുട്ടി  എഴുനേറ്റു നിന്നു . മുരടനക്കി. സ പ മ പാടി സ്വര ശുദ്ധി വരുത്തി, വാദം ആരംഭിച്ചു: 'യുവർ ഓണർ  എൻറെ പ്രതിക്ക് എതിരായി ചുമത്തിയ കുറ്റം നില നിൽക്കില്ല '

' കാരണം'

എൻറെ കക്ഷി കള്ള സുവർ മാത്രമല്ല ഒരു കള്ള ബലാലുമാണ്

" കള്ള ബലാലാണെന്നുള്ളതിന്നു തെളിവ് വല്ലതുമുണ്ടോ?"

"ബഷീറിൻറെ ആത്മകഥയിൽ അങ്ങിനെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്നു ഒരു ഐ എ എസ് ആപ്പീസർ സത്യവാങ്ങ്മൂലം നൽകിയിട്ടുള്ളത് കോടതിയിൽ തെളിവായി സമർപ്പി ക്കുന്നു."

"പ്രൊസീഡ് "

എൻറെ കക്ഷി ഒരു ബലാലാണെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടുകൂടി അന്യായക്കാരി അയാളുമായി കൂട്ട്കൂടുകയും, സഹവസിക്കുകയും ചെയ്തു. ദാറ്റ്‌ ഷോസ്  കോണ്‍ട്രിബുട്ടറി   ക്രിമിനൽ നെഗ്ലിജെൻസ് . അത് കൊണ്ട് തന്നെ എൻറെ കക്ഷി കുറ്റ ക്കാരൻ അല്ല.'

" എനി സൈറ്റെഷൻ ?'

" യെസ് ,യുവർ ഓണർ . .AIR 802 AD യിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുള്ള Sankara  vs Mandana Mishra കേസിൽ കോടതി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്

"കുത്സംഗത്വേ ബലാൽ സംഗത്വം
ബലാൽ സംഗത്വേ ബലാത്സംഗത്വം
(കള്ള ബലാലുകളുമായുള്ള കൂട്ടുകെട്ട് ബലാത്സംഗത്തിലെ അവസാനിക്കു.)

"പ്രൊസീഡ് "

"എൻറെ കക്ഷി അന്യായക്കാരിയുമായി സംഗത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു എന്നത് ശരിയാണ്. പക്ഷെ , ഒരു ഹെവി വെയിറ്റ് ഗുസ്തിക്കാരി ആയ അന്യായക്കാരിയെ ഒരു ഫെതർ വെയിറ്റ് തൂവൽ  പക്ഷി മാത്രമായ എന്റെ കക്ഷി ബലാൽക്കാരം ചെയതു എന്ന വാദം തെളിവുകളുടെ മുന്നിൽ പറന്നു പോകും, യുവർ ഓണർ . The charge simply flies in the light of irrefutable physical  evidence . ബോൽ രാധ ബോൽ  സംഗം വാസ് സിംപ്ലി  സംതിങ്ങ് വേയ്റ്റിംഗ് ടു ഹാപ്പെൻ .".

കോടതിയായ നോം  പറഞ്ഞു :"പ്രതി ഭാഗം വാദം കോടതിക്ക് സ്വീകാര്യമായി തോന്നുന്നു. പബ്ലിക് പ്രോസികുട്ടർക്ക് എന്തെങ്കിലും ബോധിപ്പിക്കാനുണ്ടോ?"

പ. പ്രൊ:  "യുവർ ഓണർ . പ്രതിക്ക് എതിരായ ചാർജിൽ ഒരു  ചെറിയ ഭേദഗതി വരുത്തുവാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു. ബലാൽസംഗത്തിന്നു പകരം സ്ത്രീത്വത്തെ അപമാനിക്കൽ എന്ന കുറ്റത്തിന്നു കേസെടുക്കുവാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു."

" സ്ത്രീത്വത്തെ എങ്ങിനെ അപമാനിച്ചുവെന്നാണ് പറയുന്നത് "

"തന്തക്കാള പശുവിനെ വെറുതെ മെനക്കെടുത്തി എന്ന  കൊഗ്നിസബൽ ഒഫൻസ്‌ നാടൻ നിയമത്തിൽ.ഉണ്ട്. അതിൻറെ ലാറ്റിൻ നാളെ .ബോധിപ്പിക്കാം"

" മോഷൻ ടു അമെൻഡ് ചാർജ് ഷീറ്റ് ഡിനൈഡ്"

പിന്നെ  എന്തോ ഒരു ജഡീഷ്യൽ കമ്മെന്റ് പാസ്സാക്കി എന്ന് ഓർമയുണ്ട്  Obiter dicta .അതോടെ ദിവാസ്വപ്നത്തിൽ നിന്നും ഉണർന്നു . കോട്ടും ഗൌണും ഒക്കെ അപ്രത്യക്ഷമായിരിക്കുന്നു.സുകേഷ്കുമാർഅപ്പോഴും ചരിഞ്ഞിരുന്നുആരെയോവധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഒരു സംശയം മാത്രം മനസ്സിൽ അവശേഷിച്ചു

ഒരു പക്ഷെ ചെറ്റയിൽ റപ്പായിയും  ശങ്കരാചാര്യരെ പോലെ  പരകായ പ്രവേശം ചെയ്ത് നേരമ്പോക്ക് സാധിച്ചിട്ടുണ്ടാവുമോ ?

Saturday, January 5, 2013


Prasad died.

He left on his final journey on Vruschikam1, just when the Shabarimala pilgrims had started on their annual trek. Not that the time of the year would have  really mattered to him. .Prasad was not a very religious person; at least he was not an ostentatiously, demonstratively  religious person. He may not have particularly cared whether the sun had started on its northern travel or not. But certainly he would have been happy to spend some more time here on familiar terra firma.

Death has been  stalking him for some years. It finaly got close enough to reach forward and tap him on the shoulder. The ultimate cause of death as pronounced by the doctors was complications from  pulmonary fibrosis. Idiopathic pulmonary fibrosis to give it's full name.. Idiopathic means 'arising spontaneously or from an obscure or unknown cause". Or it could mean that   the' allopath' has no idea what could be the reason for it.

For all one knows, it could have been an iatrogenic disease  He had undergone kidney transplantation just over a year ago and was on 'immuno -suppressants' besides other drugs. Now a days doctors are not that confidant what butterfly effect any powerful drug might produce. Nevertheless, they go on prescribing all kinds of 'wonder' drugs. Anyway , when it comes to saying finis and goodbye, you do not really need a reason , do you. Any old reason will suffice. The ancient reaper with the scythe or that fat, mustachioed guy on the back of a buffalo is as good a reason as any.

' poorva janma krutham paapam
 vyadhi roopena jayathe'.
Merely a matter of detail

The stark reality is that he is no longer around. It would have been nice to have him around for some more time. He was a good man. And a good friend too. I did not want to write about him anytime soon, lest it might sound like an obituary. I thought I should wait and perhaps write nothing at all. But the urge to reminisce about the good times we had together and all the little, considerate, helpful gestures of his was ever present in the back of the mind. 

I knew him slightly when he was Branch Manager of Ottapalam Branch; a little more closely when he was mending the damage his predecessor had caused at Aleppey branch, without fuss and very efficiently. We had closer contacts when he was the Development Manager (Personal Banking ) at Chennai. But I would not have counted him as a close friend even at that time. To me he was just an amiable, efficient officer I knew.

A few years later, I was on mobile duty and staying in Sea Palace hotel. That was in 1995, towards the fag end of the year. That was when I contracted Plasmodium falsiparum. I did not want to go back home to recuperate and expose my wife and children to the infection. I stayed on in the hotel and continued to attend office. British Planters in India, I am told, used to drink quinine dissolved in water to ward off malaria. As the concoction was quite bitter, they used to lace it with gin to make it palatable. And thus was born the famous cocktail , gin and tonic. Gin and tonic with chloroquine became my comrades at arms in my fight with plasmodium coursing through my veins. It was also some sort of  an antidote for the loneliness of the  evenings. Luckily for me, gin and tonic water with chloroquine prevailed. Who took the vanguard in the epic battle, I am not able to say with certainity.There were none but the room boys to witness the struggle. I had a visitor though. That was Prasad. 

He dropped in  casually one evening. Didn't ask too many questions about my illness; just sat around and talked. Took me to his flat for dinner. (He was staying alone at that time and a maid servant was cooking for him.). The visits continued for the next few days until the malaria subsided. No fuss, no over solicitousness, no irritating  intrusion into your privacy but quietly being  helpful to the extent possible. 

A couple of year's later we again met, this time  at Staff College, Hyderabad for an orientation programme for India Based Officers. He was going to Nigeria as Managing Director of the joint venture Indo- Nigerian Merchant Bank and I was going to Chicago as CEO. He was coming after a successful stint at SBICAPS, piloting such successful issues like Konkan Railway, BOB. BOI etc. That was when the promotion list to the General Manager cadre was announced and one of the faculty read out the names. from a faxed message. Prasad's name was not there. That was quite unexpected and every one was surprised except perhaps Prasad. Again the monumental calmness.and quiet  confidence. Five minutes later an attender rushed in with the second page of the Fax which contained only a single name. His. 

I learned while at the training center that he belonged to the first batch of students of NSS Engineering College, Palakkad. I was in Victoria more or less at that time but we never met. He had a successful stint at Nigeria too. INMB opened many branches and increased its profits significantly. My branch also profited in some small measure through discounting of Foreign Currency bills routed to me from his Bank. He visited Chicago and stayed with us a couple of days. On his return from Nigeria he took over as Managing Director of SBI Asset Management Co. Predictably that Company too prospered. He used to stay at Kinellan in Malabar Hills, most of the time alone. He was on restricted food because of gout. Either failing kidneys brought about the gout or the gout damaged the kidneys. 

He never really retired. He was in the Board of Trustees of Morgan Trust, was CEO of a software co in Bangalore, moved over as CEO of a Wind energy Co, became the Chairman of the Board of Directors of V-Guard, Advisor to Mini Muthoot, the list goes on. And he contributed handsomely in which ever role he found himself in. In between, he brought up two daughters, an Engineer and a Doctor, and ensured that they are well  settled in life.

Even when he had become dependent on dialysis for survival, he travelled from one meeting to another alone, undergoing dialysis wherever he was when the need arose, staying in hotels overnight. And yet he did not talk about his illness. Many did not know he had a health problem. . He needed a transplant urgently and was looking out for a donor. Even then he was reticent about his illness. I got an email from him .  'A friend of  ours need to have a kidney transplant urgently. Can you get me the telephone number of Kidney Foundation at Trichur'. The 'friend' did not exixt ; he needed the kidney.He recovered completely after the transplant. A few months after that we had  lunch together at Aleppey. I say lunch because it was a midday meal consisting mainly of vegetable salads.. He said with a wry smile; 'these days I do not know what I can eat and what I cannot.'. 

When he was in the hospital for the transplant, V-Guard board passed a resolution to pay an amount not exceeding 1% of the net profit of the Company to their Chairman P,G.R.Prasad for the next five years for his valuable services. I came to know about it from the Annual report of the Company. Such was the regard and admiration he could invoke from his colleagues and friends.

I knew he was seriously ill a few months ago. I spoke with him on telephone. I did not ask about his health. He didn't say anything about it either. From his voice you could not make out any sign of the distress which certainly he must have been experiencing. As usual he was reticent about his personal troubles.. He didn't allow anyone to pity him nor intrude into his privacy. A frequent internet surfer, he must have known that he was close to the end. It needed a special kind of courage to maintain such composure . The end came when he was in Appollo Hospital, Chennai .

He was cremated at Trivandrum. I thought for a long time whether I should go and pay my last respects to him or keep away and cherish his memory. I did not go. Looking back I think that was wise. I can still picture him ambling in with a slight stoop and a half humorous smile;like a person who has seen a lot of the foibles of men and women, big and small and learned to accept them with amused tolerance. 

A really great guy.

One of the best.